Bab 49 Psych Schizophrenia
Kah kah kah.
Sebenarnya aku tipu. Sebenarnya Narsha tidak sakit pun, lelaki itu pun tidak
pernah datang jumpa aku. Di dunia ini, manusia membuat cerita di dalam
fantasinya supaya dia boleh lari daripada dunia realitinya. Aku pun nak try
buat fantasi aku, kah kah kah.
Eh jap, Narsha
wujud eh di dunia realiti aku? Aku bingung. Aku rasa dia hanya di dalam fantasi
aku. Kah kah kah.
Ya, Narsha tidak
wujud, dia hanya ilusi aku, seperti mana aku, aku pun hanya ilusi sahaja.
Sebuah cerita yang telah hilang daripada realiti kerana cerita itu sebenarnya
tidak wujud, cerita itu diwujudkan kerana aku tidak boleh bezakan mana satu
realiti dan mana satu fantasi. Dan aku adalah Amad.
Air mata jatuh
disaat bersendirian,
kekosongan datang
kembali,
persoalan itu
ditanyakan lagi,
apa sebenar semua
ini?
Macam mana nak
buang kekosongan ini,
adakah dengan
masuk dalam perlumbaan manusia moden?
Atau aku perlu
berlakon bahawa aku tidak pernah kosong,
mengisi hati
dengan perkara ilusi,
ketawa, sosial,
lawak bodoh, perlumbaan, populariti?
In the end, aku
masih terasa kosong.
Aku penat,
aku rindu aku
yang dulu,
aku yang tidak
pernah persoalkan apa-apa,
tidak pernah
persoalkan ‘apa sebenarnya makna hidup’,
apa sebenarnya
‘sistem manusia moden’’.
Aku rindu aku
yang dulu.....
Aku tak nak semua
pemikiran ini,
aku hanya nak aku
yang dulu.
Aku rindu,
aku yang ketawa,
bukan ketawa pada
masa ini,
yang hanya
dilakonkan kerana sebuah lawak bodoh.
Bagaimana nak
patahkan balik masa,
agar fikiran aku
hilang,
rasa kosong di
hati aku hilang?
Bagaimana?
Aku dah penat
hidup…
Aku dah penat
dengan semua ini…
Aku nak balik aku
yang 10 tahun yang lalu,
hidupku ketika
itu sangat lain,
tapi apakan daya,
pemikiran ini susah
untuk dibuangkan,
pemikiran seorang
anarki bodoh….
….
Habis pun cerita.
Kah kah kah. Bosan tak. Maaf lah aku tidak tahu tragedi apa yang boleh hack
perasaan korang. Kan aku dah cakap, aku
malas nak angkat tragedi perasaan untuk kacau hati korang. Dan aku juga tidak
tahu bagaimana nak angkat tragedi
perasaan dalam tulisan ini. Jom layan pemikiran. Kah kah kah.
Bosan tak cerita
tragedi perasaan aku. Sebenarnya korang baca buku ni sebab apa, nak layan
tragedi pemikiran atau nak layan tragedi perasaan. Walaupun dalam buku ini
penuh dengan pemikiran yang tidak matang, tapi aku nak ajar korang untuk layan
pemikiran yang matang, bukan sekadar nak layan tragedi yang melayan perasaan.
Mungkin korang akan cakap
‘buat apa aku nak
layan pemikiran, nanti aku jadi macam kau, jahil dan jahat.’
Aku tanya korang.
Korang layan perasaan, korang bertambah baik eh? Korang layan romantik, lawak
bodoh, lawak pandai, gelak sana sini, korang bertambah baik eh?
Ulasan
Catat Ulasan